waar is mijn energie?

Pff sorry, ik moet gewoon ff spuien en misschien herkennen jullie het en hebben jullie tips. :pray:



Ik ben 26 sept bevallen van onze geweldige zoon m.ike.

Maar mijn energie is zo enorm ver te zoeken. Vk heeft me aangegeven dat ik dit, zeker bij een 3e gewoon echt even de tijd moet geven, maar ik vind het zo lastig. Ik wil gewoon teveel, wil alles weer kunnen, wil voor iedereen kunnen zorgen.

Maar net als vandaag, broer is jarig en morgen viert ie het, nu kan ik natuurlijk gewoon een enveloppe met geld geven maar dat vind ik niet leuk, dus ik ging naar de intratuin, maar na 10 minuten is mijn energie volledig weg, voel me trillerig en kan totaal niets meer hebben van niemand niet. En uiteindelijk, na alles en iedereen naar huis gezeuld te hebben eindig ik jankend in mijn bed, oververmoeid en door de frustratie kan ik de slaap niet pakken waardoor het allemaal alleen maar erger wordt.



Dan speelt ook nog mee dat ik vanaf februari 2010 met mijn oor loop te tobben met inmiddels gehoorschade als gevolg met nu enorme jeuk en zeer storende binnenkomst van geluiden. En ik geef borstvoeding en ik heb het idee dat deze twee ook wel enige energie van me vragen en dus ook niet in positieve zin meewerken. En vriend gaf me net al aan dat we toch wel misschien wat keuzes moeten gaan maken, zo lijkt het erop dat mijn oorherstel vertraagd wordt doordat ik niet alle medicijnen kan nemen die ik nodig heb omdat ik bv geef, dus zei hij al, misschien termijn stellen voor bv periode en dan daarna ga werken aan mijn herstel. Want een vrouw die weer lekker in haar vel zit en energie heeft vindt hij toch ook wel belangrijk, en ik weet dat hij gelijk heeft maar het valt me nog even te zwaar te denken aan stoppen met bv :cry: (en het zou zo enorm zonde zijn, want de borstvoeding gaat zo geweldig, weer super productie en m.ike drinkt geweldig aan de borst, wil dat niet moeten stoppen omdat ik zelf het allemaal niet trek :cry: )



Wat kan ik doen om weer meer energie te krijgen, (zodat ik weer wat meer kan doen wat ik graag wil en misschien niet al snel hoef te stoppen met bv :pray: ) moet ik echt gewoon afwachten of zijn er tips om er weer sneller bovenop te zijn? (ik slik al vanaf de bevalling borstvoedingsvitamines)

Allereerst een dikke :hug:



Je kunt ijzer en b12 laten checken, maar als ik het zo lees klinkt het meer als overspannenheid/burnout lijkt wel :think:



Het enige dat ik kan zeggen is neem je klachten serieus en ga er mee naar de ha, laat je lichamelijk onderzoeken en neem rust waar je kan…

Probeer ook te accepteren dat de dingen zijn zoals ze zijn en je zelf niet te veel op te leggen. Het is ook niet niks de eerste maanden…



Nog een tipje wat betreft je broer, je kunt ook eigenhandig een papieren waardebon maken of uitprinten, gewoon met iets dat hij nog te goed heeft, desnoods een bon dat hij een intratuin bon nog te goed heeft.

nog een andere tip… probeer waar kan te delegeren!



Sterkte hoor!

@femmie wrote:

Wat kan ik doen om weer meer energie te krijgen, (zodat ik weer wat meer kan doen wat ik graag wil en misschien niet al snel hoef te stoppen met bv :pray: ) moet ik echt gewoon afwachten of zijn er tips om er weer sneller bovenop te zijn? (ik slik al vanaf de bevalling borstvoedingsvitamines)




Nog even…

Ik denk juist dat je minder moet doen en de lat wat lager moet leggen, in plaats van meer te willen doen, je lichaam geeft aan op te zijn, en hoewel je zelf waarschijnlijk nog veel meer wilt doen, is het misschien toch het beste om wat rustiger aan te doen, meer rust te nemen.

Ik heb zelf 6 jaar geleden een enorme depressie/burnout gehad, doordat ik weken lang de lat veel te hoog had gelegd en herken de klachten die je omschrijft (vandaar mijn reactie ook). Ik was zelf de perfectionist die ook aan alle kanten goed wilde doen, totdat ik inderdaad dingen vergat, extreem moe werd, maar juist hyper werd als ik wilde gaan slapen of net wakker was. Zo had ik een heleboel vreemde klachten maar ging toch door want wilde de perfecte moeder, perfecte huisvrouw, perfecte vriendin enzovoorts zijn. Dat kan nu eenmaal niet en dan kun je dergelijke klachten krijgen.

Schrijf eens op wat je op een dag allemaal doet, ik denk dat je misschien zult schrikken van de hoeveelheid? Probeer te accepteren dat de dingen met 3 (zeker in het begin) nu gewoon langzamer gaan en de lat gewoon lager te leggen, dan zal het lichamelijk misschien ook weer een stuk beter gaan. Loop er in elk geval niet meer door, als het mis gaat ben je veel langer uit de running. :hug:

(Dit is hoe dat ik er door mijn ervaring naar kijk :wink: )

Waarschijnlijk niet het antwoord waar je op zit te wachten, maar: Je hebt nog geen maand geleden een kind gekregen, ik vind het niet gek dat je moe bent. :wink:



Ik zou inderdaad proberen het even wat rustiger aan te doen. Geef je lijf de tijd om te herstellen en te wennen aan de nieuwe situatie. Ik kan me ook voorstellen dat borstvoeding geven en problemen met je gehoor hebben, nog eens extra energie kosten… Als je de borstvoeding per se vol wilt houden, dan zul je, denk ik, toch op andere punten wat meer rust moeten zoeken. Ik kan me bv. voorstellen dat een omgeving waar veel mensen zijn, voor extra indrukken/geluiden zorgt en dat je die op dit moment beter zoveel mogelijk kunt mijden.



Ik zou dus juist nu even gas terug nemen zodat je er daarna weer tegen aan kunt!

Oh meis wat wil je veel doen! Mag je van jezelf wel herstellen van de bevalling? BV vraagt wat van je lijf, 3 kids en een huishouden is vaak al meer dan genoeg de eerste tijd hoor. Verjaardagen en dergelijke euhm die hebben ook heus begrip ervoor dat het even niet gaat zoals je wenst en dat het kadootjes shoppen geen eerste prio is. :hug:

Pak je rust waar je kan VOOR je oververmoeid bent. En verder voor overdag ook alles met rust en pauze tussendoor waar het kan.

Als je het een en ander wilt aanvullen bel eens met een VK. Kijk wat je mag gebruiken als aanvulling. Vit B12 kan je zomaar extra gebruiken en hoe dat werkt in combi met BV weet ik niet dat kan de VK je zeggen. Ik zweer zelf bij Floradix omdat die allerlei vitaminen aanvult en tegelijk ook je ijzer. Alle B Vitaminen werken positief op je energie maar ook zeker op je zenuwen en humeur. En eet genoeg overdag…dat schiet er zo snel bij in. Een extra tussendoortje al is het in de vorm van een kopje thee met een stuk ontbijtkoek oid. Geef jezelf wat tijd en desnoods vraag een overleg met een lactatiekundige mbt je oor en de medicatie. Als je weet wat je eigenlijk zou moeten gebruiken zou de LK met alternatieven kunnen komen. Voel je je wellicht ook minder schuldig nav de keuzes die je moet maken. Eis niet teveel van jezelf. Doe je huishouden nog even op standje minimaal. Als je standje minimaal goed gaat zonder dat je je uitgeput voelt pak je de volgende maand er iets bij zoals de stofzuiger. Voel je niet schuldig! Soms is de koek even op en dat betekend NIET dat je zwak bent! :hug:

Bedankt voor de reacties,



Ijzer zal het niet zijn, had ik ook aan gedacht, maar had hb van 8.1 voor de bevalling en maar 300 cc bloedverlies dus dat lijkt me sterk. B12 zou wel kunnen, niet aan gedacht, maar eet amper vlees.



Ik moet zeggen dat ik nav het advies van vk ook echt gas teruggenomen heb. En over het algemeen gaat het hier ook wel goed, maar dan zijn er van die momenten dat ik denk, nou ff wat erbij proberen en dan wordt ik door mijn lijf meteen teruggefloten. En tja, das dan best lastig aangezien ik al moeite moet doen niet teveel te willen (en te doen)



Marda, wat heftig wat je meegemaakt hebt dan. Thx dat je dit met me deelt om me ervoor te behoeden :-



Overigens moet ik wel even wat rechtzetten, ik denk dat het allemaal wat heftiger overkwam dan ik bedoelde, ik schreef dit:

“en kan totaal niets meer hebben van niemand niet”

Daarbij moet ik aangeven dat dit gevoelsmatig zo is, heb dan een kort lontje maar doe mijn uiterste best om dat niet te laten merken en dat lukt wel redelijk (al is het natuurlijk wel zo dat dat nog meer energie van me vergt, weet ik , maar wil niet dat andere de dupe worden van mijn overmoedigheid :roll: )



Ga ook elke dag overdag slapen en over het algemeen lukt dat wel, zo incidenteel niet, dus gelukkig toch wel vaak dat het wel lukt :slight_smile: .



Die floradixtip is misschien wel iets om te proberen, thx :-

Ook ik dacht… meis je hebt nog geen maand terug een kindje gekregen.

Ik heb er ook 3 maar soms moet je gewoon makkelijker worden anders loop je je zelf voorbij.

Ik heb bijna 8 maand bv gegeven en dit ging eigenlijk altijd goed met de boys, maar echt probeern om rustiger te doen :hug:

Mijn advies…



Open een topicje bij arm om mijn schouders en klaag lekker dagelijks over alles wat je inhoud om anderen niet te laten merken dat je het even gehad hebt en spui zo je gal.

Gewoon praten helpt vaak al enorm.



Verder ga ik mee met de anderen, hemel meis, nog geen maand geleden bevallen. Dat is voor elke moeder een stap, een aanval op je energie, op je vermogen door te gaan. Je lijf moet herstellen en bijtanken gaat moeilijk als je niet goed door kan slapen door voedingen enz.

En dan de zorg voor 3 kinderen, je huishouden, sociale contacten, je man enz… dat is ook gewoon veel.



Misschien kan je regelen met je ouders of schoonouders dat ze bijvoorbeeld 1 dagje in de week de groten es meenemen zodat je even lekker met de kleine tegelijk op bed kan en zo wat kortere uiltjes kan knappen.



Ik weet nog wel dat ik de eerste 3 maanden (ja lees je goed, 3 maanden) echt bij moest komen. Dan brak het zweet me uit als ik langer dan 15 minuten iets aan het doen was en dat gold dus ook al voor mijn huishouden. Ging ik idd ook trillen, ik dacht soms… lijk wel ziek…

Maar nee, gewoon een lijf wat de uitputting nabij was door slecht slapen en door MOETEN gaan kon ik niet genoeg bijtanken.



Hier lag op een gegeven moment 4 kuub was en liep echt achter de feiten aan.



We hebben toen tijdelijk afspraken gemaakt om mij te ontlasten. Zo ging ik s’avonds om 8 uur al naar bed, voor 3 uurtjes. Dan maakte manlief me wakker voor de voeding van de kleine en dan ging ik lekker douchen en bleef ik 1 uurtje op voor mezelf, gewoon in alle stilte even keutelen en dan weer naar bed.

Floradix is idd een goede, heeft mij ook goed geholpen.

Evenals af en toe toch een tablet dextro of een red bull.



En fysiek zware dingen zoals boodschappen doen, dan maakte ik een goede lijst, goed omschreven en ging manlief de boodschappen doen.

Kinderen in bad of onder de douche deed hij ook.

Alles om mij toch wat te ontlasten en uiteindelijk kwam het goed.



Geef jezelf wat tijd en als stoppen met bv nu nog echt te vroeg is, dan zou ik met je man bespreken wat hij evt tijdelijk van je over zou kunnen nemen.



Voor je broer had hij bijvoorbeeld ook na zijn werk langs gamma kunnen rijden om daar wat leuks te halen ofzo… :wink:

Femmie, ken het gevoel en heb ( helaas ) geen advies…



WIl je wel een :hug: geven en duik even zelf onder mn steen… :cry:

:hug: voor jou.

Alles is heel herkenbaar, vooral dat trillen en even niks meer kunnen hebben. Zou dan wel willen gillen en ben helemaal overprikkeld.

Maar ik kan gelukkig melden dat ik echt al weer meer doe dan een maand geleden, dus ik hou hoop dat het goed komt.

Ik ga elke dag minstens een half uur wandelen, zonder kind welteverstaan. Dan krijg ik in ieder geval wat stilte, frisse buitenlucht en bouw ik weer aan m’n conditie.

Hoop voor je dat je de bv kunt blijven volhouden, zeker omdat het zo goed loopt!

Sterkte Fem. Kan er weinig meer aan toevoegen. Zorg goed voor jezelf en laat zoveel mogelijk de boel de boel wanneer je voelt dat je het niet trekt. Dan maar eens niet een net gestofzuigde huiskamer. En laat dat beddengoed er ook nog een paar dagen langer op liggen. En geniet vooral van je kids, de bv en deze bijzondere tijd.

Let wel, het is jouw keuze. Je moet het zelf doen. Jij besluit om dingen wél te doen, dan kun je ook dingen láten. Mensen om je heen vinden je er echt niet minder om. Integendeel denk ik.

Heel veel sterkte ermee. Je kunt het meid.

Femmie, heel herkenbaar. En snap helemaal wat je bedoelt.



Ik heb verder geen kinderen om me heen lopen dus ik kan rustig aan doen.

En heb een partner die maar twee dagen buitenshuis werken. De rest van de dagen vanuit huis.



Maar ik voel me ook nog steeds niet fit. Duizelig/ligt in m’n hoofd, vreselijk moe. Terwijl ik maar 200 cc bloedverlies had, en m’n hb was ook vrij hoog 8.3 (ook voor de bevalling, 3 dagen ervoor was het nog gecheckt).



Heb je ook weinig eetlust?

Ik vind het op zich niet gek dat je nog veel moe bent.

Je bent nog geen maand geleden bevallen, daarnaast zijn je andere 2 kinderen 1,5 jaar en 3 jaar en dat is ook nog jong.



Tussen mijn oudste en de tweeling zit 16 maanden en na 2,5 jaar ben ik nog steeds moe.

Het vergt ook gewoon veel energie, de verzorging en opvoeding van 3 jonge kinderen.

Moet even iets rechtzetten misschien… Ik bedoel er niks kwaads mee he Fem. Ik wil je alleen maar aansporen om de keuze voor jezelf en je kindjes te maken. In mijn ogen ben je een sterk wijf als je juist lekker de boel effe laat voor wat het is. Snap je? Vind het echt heel vervelend voor je dat je je zo voelt. Je moet er maar aan toe gaan geven denk ik. Probeer hulp te krijgen van de mensen om je heen en ‘carpe diem’! Bekijk het van dag tot dag.

:-*

ik sluit me ook even aan bij sommige,

verwacht nu nog even niet zo veel vanjezelf…

je lichaam moet echt herstellen,

daar staat ook het kenmerk ontzwangeren voor.

zeker de eerste 6 maanden…



Ik was nl helemaal alleenstaand, met de geboorte van mijn jongste,

en ik ging 100% vit. c slikken…

dat werkte wel trouwens :thumbup:


maar vergeet je ontzwangeringstijd niet hoor…



en denk meer aan je zelf, dan maar een keer niet stofzuigeren of zo.

maar pak een boekje als je baby slaapt…

:-*

Toevallig had ik het er gister over met mn partner, dat ik me NU pas (na 10 maanden) :oops: fitter ben gaan voelen en meer zin heb gekregen in dingen te ondernemen…

Ja na 10 maanden pas… het ligt er natuurlijk aan, bij de één gaat dat sneller als bij de ander.

Het is ook mijn derde en ik ben “al” 37 jaar. :mrgreen:



Meis, je hebt net een kindje gekregen en je hebt in je hoofd al zoveel plannen, maar doe lekker op je gemakkie.

Mensen hebben daar wel begrip voor hoor en als ze het niet hebben, pech dan! Je hebt wel even een uitputtende klus geklaard door te bevallen en daar mag je best even van bijkomen!!!

Rust nu lekker, nu kan het nog… :-*

Ow meiden, wat heerlijk om hier die herkenning te lezen! (Al vind ik het voor jullie natuurlijk niet leuk dat jullie dit ook hebben (gehad) )



Cell, bedankt voor je uitgebreide reactie. “helaas” zijn alle tips hier al even in gebruik op de redbull na (wist niet dat dat mocht met bv?)

Kan gelukkig heel goed met vriend praten, dus kan daar aan het eind van de dag (of tussendoor) mijn ei kwijt en hij doet ook echt alles voor me. Is echt mijn steun en toeverlaat, dus dat is wel heerlijk, maar helaas mag het allemaal nog niet voldoende baten dus.



Mlk en elisabeth :hug:

Elisabeth, had al wel verwacht dat jij het zou herkennen, toen ik het schreef moest ik ook wel aan jou denken na jou posts afgelopen maanden.



Mamalena, weet ik toch meid dat je het niet kwaad bedoeld, en moet eerlijk bekennen dat ik, na je rechtzetten, nog steeds niet eruit kan halen wat kwaad overgekomen had kunnen zijn, dus don’t worry :wink: :-



Kwakje, ja weinig eetlust heb ik heel soms, maar gelukkig over het algemeen dat het wel oke is.



En wat fijn die termijnen te lezen, ja 3 maanden is lang of 10 of zelfs 2 en half jaar (jee sassie petje af, zijn echt tropenjaren zo voor je zeg :hug: ), maar daar kan ik tenminste wat mee. Kreeg hier alleen te horen “geef het de tijd” maar ja is dat dagen, weken, maanden? Aangezien ik dit niet herken van bij dana en elin ging ik van dagen uit en als ik me weer wat beter voelde ging ik weer te enthoussiast aan de gang. Heb me nu weer even ingesteld op, terug bij af, vanaf nul beginnen en rustigaan.

Moet ook zeggen, jullie hebben het allemaal over de bevalling die ik net achter de rug heb, maar die duurde hier nog geen uurtje, dus heb ook echt het gevoel van, wat heb ik nou geleden? Maar ja, blijkbaar misschien toch meer dan ik denk. Denk dat de gebroken nachten ook niet echt bevordelijk werken op dit moment. Bij dana en elin deed vriend al het werk snachts, nu doe ik het omdat hij er overdag is dana en elin en evt de rest van wat moet gebeuren.

Heb mezelf ook overtroffen al zeg ik het zelf van het weekend, ben niet naar broers verjaardag geweest. Ik wist dat hij het niet erg zou vinden, maar mijn moeder had ruim een week geleden gezegt dat ze het zo leuk vond alle kleinkids voor het eerst bij elkaar te hebben, kon ze leuk fotos maken, dus tja vond het erg moeilijk, was bang haar teleur te stellen, maar besefte me wel dat het gewoon ff niet ging.



En vriend neemt straks de floradix voor me mee, ben benieuwd of ik me er fitter door ga voelen.



Meiden, thx nogmaals voor jullie reacties :-

Femmie, het zijn inderdaad tropenjaren, maar langzaamaan wordt het wat makkelijker.

De oudste zit sindskort op school en ook al moet ik nu regelmatig op en neer fietsen, ik heb ook een paar keer per week even ‘maar’ 2 kinderen in huis en nu kom ik wat meer aan rust toe.

Daarnaast hebben ze allemaal wat minder zorg nodig. Ze kunnen allemaal zelf hun pap eten, de oudste smeert zijn eigen brood, ze geven zelf aan als ze wat willen. Ik heb weer tijd om een tijdschrift te lezen, wat huishouden te doen, op KoK te komen, zonder de kids constant in de gaten te moeten houden.



Pete was een makkelijk kind, sliep eigenlijk vrij snel de nachten door van 19.00 tot 09.00 met alleen een avondfles tussendoor. Ik was na 6 weken weer de oude voor mijn gevoel.

Luc en Stan waren niet zo makkelijk en hebben meer dan 2 jaar niet doorgeslapen. Ze waren hongerige baby’s, bleken na anderhalf jaar een maagprobleem (vertraagde lediging) te hebben en zijn afgelopen voorjaar geopereerd aan hun keel- neus- oren na 2 winters met chronische verkoudheden en meerdere looporen.

Het gaat nu sinds juni/juli de goede kant uit en we slapen de meeste dagen door. Nu hopen dat ze deze winter beter doorkomen dan de laatste keren.



Die termijnen, het is ook voor iedereen anders. Was je zwangerschap zwaar of een makkie. Was je bevalling heftig of viel het wel mee? Is het je eerste of je vierde kind? Heb je hulp van partner of familie? Is je kindje makkelijk of een zorgenkindje? Heb je werk en zoja hoeveel uur per week?

@femmie wrote:



Mamalena, weet ik toch meid dat je het niet kwaad bedoeld, en moet eerlijk bekennen dat ik, na je rechtzetten, nog steeds niet eruit kan halen wat kwaad overgekomen had kunnen zijn, dus don’t worry :wink: :-*



Oh gelukkig maar…!



Heb mezelf ook overtroffen al zeg ik het zelf van het weekend, ben niet naar broers verjaardag geweest. Ik wist dat hij het niet erg zou vinden, maar mijn moeder had ruim een week geleden gezegt dat ze het zo leuk vond alle kleinkids voor het eerst bij elkaar te hebben, kon ze leuk fotos maken, dus tja vond het erg moeilijk, was bang haar teleur te stellen, maar besefte me wel dat het gewoon ff niet ging.



Nou dat bedoel ik! Goed gedaan, meid. :clap:

Heel goed Femmie… :thumbup: En als je moeder graag foto’s van al haar kleinkinderen wil maken moet ze maar heel even wachten. Toch?



Wij gaan a.s weekend een (lang) weekend weg met m’n schoonfamilie. k Heb er heel veel zin in. Want er zijn genoeg mensen die S.imon willen knuffelen en vast willen houden. Zodat ik ook gewoon even wat kan doen (zorgen :oops: ). Maar goed nogmaals wij hebben maar 1 kleine rond lopen.



Als ik het zo lees allemaal vindt ik echt dat je het goed doet. :thumbup:



Enne sterkte met alles he. :hug: