Vertel me alsjeblieft dat het weer over gaat...

:cry: oh ik word er zo gek van, al tijden moet ik regelmatig een hele strijd aan gaan wat betreft slapen. Overdag duurt het vaak korter, maar 6 a 7 keer teruglopen is normaal. Als ik dat doe kijk ik hem niet aan, ik spreek niet tegen hem, alleen neerleggen en speen geven. Op dat moment draaien zn oogjes weg van vermoeidheid en tegelijk krijst hij de hele buurt bij elkaar :wall: Laten huilen is geen optie het gaat NIET over is een mini-huiltje waarna hij in slaap valt, nee hij blijft heel hard schreeuwen/huilen.



's Avonds gaat hij in de eerste instantie na een flesje zonder enig mopperen lekker slapen (rond 7 u), maar de afgelopen week is hij om 4 uur krijsend wakker, op het hysterische af, en ben ik gewoon van 4 tot 7 met hem bezig. Om 7 uur ben IK namelijk degene die de strijd opgeeft…

Af en toe zie ik het echt niet meer zitten, verder is het echt een vrolijk mannetje, maar dat gekrijs met het slapen maakt me nu echt knettergek! :cry:

oh af :hug:

kan je niet helpen, hier gaat het net zo. 's avonds slapen prima, maar 's nachts… :roll: 3-4x per nacht hysterisch, in je armen rustig slapen en als je hem in bed ligt weer helemaal overstuur :wall:

gaat vast over voor ze 18 zijn maar vermoeiend is het wel :zzz:

ik kan je niet helpen alleen zeggen dat het "normaal"is :roll: rond die leeftijd , sil had het juul ook…



evenal;s het 13 maanden "sprongetje"waar kleine juul nu midden in zit :roll: al 1,5 week lang is het heibel met slapen gaan en zodra ze slaapt word ze om klokslag 3.00 wakker en geloof me… we hebben alles al geprobeert(nouja ik manlief tukt overal doorheen)

en dan is het feest in de tent ze wil niet maar dan ook niet slapen!





dus nouja veel herkenning , maar geen hulp alleen ff :hug:

Klinkt stom maar het doet me alleen al goed te lezen dat ik niet de enige ben die er last van heeft…



(en hier slaapt hub ook rustig door hoor :wall: )

Het is een fase… Ik heb het met mijn dochter ook gehad…En ik kan je zeggen het gaat over… Hoe rustiger jij eronder blijft hoe sneller het voorbij is…

Zolang hij tussendoor opgeruimd is, is het goed…Misschien heeft schrikt ie wakker?? dan zijn ze al snel van slag… even troosten… speentje… niets zeggen… (zo min mogenlijk aandacht geven)… maar wel gerusstellen…Is non-verbaal heel goed te doen…

Bij mijn dochter was het daarna zo over…



Heb je een nachtlampje branden of juist niet???



Wat mijn hub betreft…Die maak ik echt wakker als hij het niet hoort… Bij mijn dochter heb ik dat niet gedaan… alles alleen, maar nu bij Ruben maak ik echt de hele tent wakker als het moet… Ik ga er echt niet meer alleen voor staan… :hand:



Ik weet het je hebt niet direct hulp zo…maar wel de geruststelling dat over gaat…

Bij mijn dochter hielp een klein slokje water nog wel eens…vraag me niet waarom… maar het hielp… :think:

Herkenbaar. Bij Bas hielp een flesje met beetje lauw water erg goed. Bij ons was het erg snel over.



Manlief hier slaapt ook overal doorheen.

Oh mop…wat een ellende… :hug:

Slaap is zo mbelangriojk…ook voor mama :wink:

Het is waarschijnlijk de verlatingsangstfase…dus blijf anders eens zingen ofzo terwijl hij je niet ziet.

Denk dat je het goed doet met het erheen gaan en de speen geven…



Heb je verder alles uitgesloten?

Oortjes ed.?

Anders eens een deken onder zijn matrasje aan het hoofdeind doen!

Dat deed hier de truc!

Celies deeed het ook,maar zij had dus last van haar oortjes als ze plat lag,door tanden en kiesjes die door kwamen of door snot :roll: was altijd iets.

Een opgevouden deken onder haar hoofdend deed de truc…ze sliep :shock:

Ze huilde zich wel altijd in slaap maar dat weten we en dat is geen gillen en krijsen want dat zou ik ook niet trekken hoor :-*

Senne heeft het ook een tijd gehad. Hier ook een mama die er niet tegen kon om hem te laten huilen en buiten dat hielp het gewoon NIET om hem te laten huilen, hij ging gewoon door. Ik ben toen op een gegeven moment gewoon bij hem op de kamer gaan zitten, zo dat hij me kon zien maar ik gaf hem geen enkele aandacht. Na even doorhuilen werd hij op een gegeven moment rustiger en viel hij in slaap. Later kon ik dan gewoon bij hem weglopen als hij rustiger werd na een kus en nog later konden we het af met de kiekeboe methode. Maar man man, wat frustrerend kan het zjin he!!



Succes en sterkte!

Kian heeft het gehad rond 11 maanden en het heeft 3 weken geduurd. Het enige wat hielp was laten huilen. Meestal een uur maar soms ook anderhalf uur lang. En op een gegeven moment was het over en sliep hij zo in. Als we met hem in de weer gingen, waren we veel langer kwijt en waren we alledrie moe.

Sodeju, wat ben ik blij met dit topic! Stond net op t punt een soortgelijk topic te openen namelijk…



Hier is het 's avonds naar bed gaan geen probleem, maar hij slaapt even (soms een half uur, soms drie uur) en dan is het huilen, krijsen, gillen. Laten huilen doe ik niet als hij zo overstuur is, het alternatief is dus dat hij bij mij in bed ligt maar zelfs dan blijft hij soms tekeer gaan. Niks is goed, om moedeloos van te worden :cry:



Sorry dat ik mijn probleem in jouw topic gooi, maar ben zó blij met de herkenning. Ik blijf dit topic volgen voor de gouden tip.



Ben zoooo moe… :oops:

misschien idd het hoofdeinde iets omhoog doen en de druk verminderen op de tandjes



hier gelukkig geen last van snachts eline gaat liggen babbelen als ze snachts wakker word !!



sterkte af!!

affie, hier hebben we dat ook wel eens, niet elke nacht… maar melissa heeft het ook nog steeds, dus de ene nacht is het melissa andere nacht Fenna… ik vermoed misschien toch dat het nachtmerries zijn!!



Fenna is gelukkig snel te troosten, maar ja je moet er wel constant uit en dat gaat opbreken, soms val je bijna in slaap en jahoor daar gat het alarm weer af!!



Melissa daarentegen is niet snel te troosten en moet helemaal wakker worden, anders jankt ze zo weer verder, dus daar zit ik dan beneden op de bank!! frustrerend vind er niks aan en ben moe :zzz:

Renzosmam: we hebben je tip toegepast en afgelopen nacht is hij maar 1x wakker geweest :dance: :dance:



1 nacht maakt natuurlijk nog geen zomer, maar als dit helpt, mennn dan ben ik je zo dankbaar! :mrgreen:



op zich wel logisch. Lev heeft net een oorontsteking gehad, nog steeds verkouden, er komt een tand door, het klinkt allemaal erg bekend.

we hadden al boeken onder de pootjes van het ledikantje staan aan het hoofdeinde maar misschien werkt dit beter? :pray:



en D. de herkenning helpt al he, hier ook hoor :wink:

dan ben je niet de enige ouder die iets ‘fout’ doet ofzo.

Sinds het plaatsen van dit topic gaat het dus stukken beter he(zaterdag en zondagnacht) :wall: dat heb ik vaker gehad! Maar als het weer zo wordt zal ik je tip toepassen Sas. Oortjes laat ik telkens nakijken omdat hij altijd aan zijn rechteroortje zit, maar de HA vind zijn oortjes juist altijd erg schoon (volgens haar ziet ze zelden zulke rustige schone oortjes) dus naar haar mening een “tik” door vermoeidheid, dat oren gefriemel.

Ik doe m nu wel nog iets later naar bed echt wel tegen 8ten ondanks dat hij om 6 uur al tekenen van vermoeidheid toont.

Als ik hem om 6 te slapen leg staat ie om 4 uur écht klaarwakker in bed :roll:

Nogmaals, de herkenning van anderen is tcoh wel fijn merk ik :slight_smile:

C haar oren heb ik ook vaak laten checken…nooit iets mee…maar toch werkt die truc…denk toch dat met snot en tanden krijgen enzo een bepaalde druk op oortjes komt als ze liggen en dat vinden ze irritant denk ik…

Ik hoop dat het over is mop…slapen is zo belangrijk…en het is zo kl0te om je kleine zo frustie te zien en dat je niets kan :thumbdown:

:-*

nou, het was eenmalig :wall:

vannacht helemaal niet geslapen, oef :zzz:

arm kind ook helemaal overstuur. in mijn armen slaapt hij wel, maar als je 'm weglegt…echt hysterisch en gaat ook rustig een half uur door (ja dat heb ik vannacht uitgeprobeerd :oops: )

hij moest halverwege de nacht spugen van het huilen (wel in mijn armen hoor)

wat moet je hier nou mee??

Pfff, wat ellendig Elisaatje :hug: Lijkt me moeilijk.



Wordt hij dan huilend wakker, of wil hij niet inslapen?



Ik moet eerlijk zeggen dat mevrouw hier ook nogal eens wakker wordt de laatste tijd en dat als de speen niet helpt, ik er gewoon de fles in stop. Dan gaat ze altijd meteen weer slapen…Wordt ze nogmaals wakker en de speen werkt niet (dat gebeurt weinig, gelukkig, maar vanmorgen wel om half 6 :wall: ) dan neem ik haar in bed.



It’s the easy way, dat weet ik wel, maar ik ga snachts de strijd niet aan. (Ook ligt zij op zolder en die trap elke keer…geen zin in :oops: ) Ik heb bij Timo gemerkt dat het echt in fases komt, tot hij zo’n maand of 16-17 was en hij slaapt uitstekend verder tenzij er echt iets aan de hand is.

Oja, flesjes doe ik ook gewoon hoor. Wij hebben toch ook wel eens honger 's nachts? Meeste keren werkt dat het beste :thumbup:.



Op zich ben ik er geen voorstander van, maar in zulke gevallen (waarbij ik denk dat er iets “op stapel” staat… tandjes, verkoudheid, zulke dingen weet je altijd pas achteraf :roll:) zou ik voor mezelf kiezen en hem mee naar het grote bed nemen.



Zelf doe ik het nooit, maar hubbie wel en dat werkt voor alledrie prima. Ik ga apart op een logeerkamer en slaap prima, hubbie iets minder maar die slaapt sowieso sneller dan ik en junior slaapt ook prima. Zodra junior een kik geeft, krijgt hij een paar aaien over z’n rug of z’n bol en dan is het goed.



Als junior in z’n normale doen is, slaapt 'ie heerlijk door.



En bij mannen die erdoorheen slapen: dat heeft hubbie ook, maar een babyfoon op vol volume bij z’n hoofd en de wetenschap dat hij “nachtdienst” heeft (of bepaalde uren), werkt wel. Proberen hoor, je moet zelf ook aan rust komen.



Mijn ‘tactiek’ is meestal om Kevin, als hij ook zo in de huilstand staat, af te leiden. Dat houdt meestal wel in een beetje wakker worden. Dan boekje lezen met fluisterstem, met een bepaald speeltje wat spelen, de donkere wereld buiten laten zien, desnoods Sesamstraat. In ieder geval iets waardoor hij weer rustig wordt. Ook desnoods een badje. Fijner voor hemzelf (en voor mijn hormonen). Ik vertrouw erop dat het mannetje veel meer slaap heeft dan ik en veeeeel liever zou willen slapen, als hij kon.



En dat heb ik zelf ook: ik kan pas slapen als ik rustig ben (en niet huil en ze me niet blijven optillen en wiebelen en zingen :mrgreen: :wink:). Het werkt niet altijd, maar vaak ook wel.

Geen tips, maar wel 'n dikke knuffel voor jullie allemaal :hug:



Niks is zo frustie als wanneer je zelf bekaf wilt slapen, je hummie ook nog es zo onrustig is!

Hoop dat 't gauw beter gaat worden en jullie lekker kunnen slapen :-*



Liefs,

kaat



PS: Schoonmam zegt altijd dat je beter kunt slapen met 'n warm buikje. Of dat iets van vroeger is, weet ik niet. Maar 't proberen waard :wink: Beetje kamillethee misschien?

pfff wat een ellende zeg! niks is zo erg als gebroken nachten :?



Wij hebben het maar af en toe gelukkig, maar de laaste tijd ook iets meer. Het lijkt de leeftijd wel te zijn :roll:



Dikke :hug: :hug: