hoe gaan jullie om met jullie drukke gezin? tips gevraagd!

hoi,



even een vraagje onder het kopje ‘tropenjaren’… :wink:



Ik heb 3 kinderen,Stijn(4), Sofie (2) en Frank, 6 mnd oud nu. ik heb een hond en een leuke vent (met asperger, dat wel). We wonen in Noorwegen en verhuizen binnenkort naar Nederland. eigenlijk niks om over te klagen dus… maar af en toe wordt mijn gezin mij te veel. ik kan moeilijk omgaan met de drukte van de kinderen, man en hond…vooral tijdens het eten, bij het naar bed gaan en tegen het einde van de middag. Ik kan dan erg negatief doen tegen iedereen ( ‘jaja, we weten nu wel dat je dat niet wilt’ tegen Stijn of Sofie net even te weinig tijd geven om dingen Selluf te doen… Frank af en toe te lang laten huilen en tegen manlief schelden dat ie zijn mobiel nou eens met rust moet laten)

Ik kan de drukte momenteel moeilijk aan, ook omdat ik nog herstellende ben van een depressie (PPD)

er zijn vanzelfsprekend ook momenten dat alles best lekker loopt, maar daar laad ik niet genoeg energie van op om ook met dit soort momenten op te gaan. ik verwijt mezelf daarna dat ik een slecht mens ben.



Iemand nog tips om meer structuur en positiviteit te krijgen? (en om de kinderen op te laten houden met hun gezeur en gehuil?)

hoe gaan jullie om met de drukte in jullie gezin, hoe zorgen jullie ervoor dat jullie energie genoeg hebben om met dit soort stresssituaties om te gaan?

heb zo even geen antwoord op je vraag, maar wil je een :hug: geven

ik weet niet of het je helpt, ik lees mij nu in in de boeken van David Dewulf over mindfulness. het lost natuurlijk niet alles op, maar het geeft wel momentjes van rust.

Het klinkt alsof je je reserve energie aan het verbruiken bent (komt mij helaas bekend voor)

misschien eens opschrijven waar het niet soepel loopt en wat je precies moeilijk vindt en wat je daar aan zou kunnen doen. bijv 's avonds al dingen voor de kinderen klaarleggen. kinderen betrekken bij tafel afruimen ofzo. Regeltjes over bedtijd. Bijv tegelijk naar bed en in 1 keer verhaaltje lezen voor allemaal. En bijv als één ouder kinderen naar bed brengt dat de andere ouder ondertussen gaat afwassen ofzo. Zodat je tussen 7 uur en half 8 klaar bent en de avond voor jezelf hebt.

Heb je een hobby? Tijd voor plannen?

ik bedenk nog, misschien kan je in het weekend tussen de middag gaan warm eten, dan wordt het 's avonds een stuk minder druk.

hmm tussen de middag eten is geen gek idee!

en de avond nu vaak gevuld met regeldingen, misschien eens kijken of dat anders kan.

ik ben al een poosje door mn reserves heen, het is ook erger geweest maar heb nu even een zwak momentje.

:hug: :hug: :hug: :hug:

Knuffels voor jou meid!!

Ik weet precies hoe jij je voelt.

Hier namelijk ook iemand waarbij de drukte soms iets te veel word.

Neem tijd voor jezelf zei altijd iedereen tegen mij…en weet je wat het gekke is…HET WERKT :dance: :dance: .

Dat is dus mijn tip voor jou…probeer wanneer je man thuis is even wat voor jezelf te doen.

En straks in NL ga je dan dichtbij familie wonen die iets voor je kunnen betekenen?? Kwa oppassen of hulp in huis.



XX en take it easy!!! :-*

Alleereerst een dikke knuffel. Het zijn gewoon tropenjaren en daar boven op ook nog herstellende van ppd, dat is gewoon zwaar.



Slaap je goed? Zorg je dat je voldoende kunt slapen? Ik heb periodes dat ik 's avonds om 9 uur (of nog wel eerder) met een kopje thee en een goed boek in bed kruip. Het huishouden komt later dan wel weer, ik doe alleen die dingen die het mij de volgende ochtend makkelijker maken en verder kruip ik dus gewoon onder de wol.



Hulp inschakelen is het 2e wat mij te binnen schiet. Misschien is dat nu in Noorwegen nog even lastig (is mijn invulling, misschien heb je wel een fantastische buurvrouw) maar hoe zit dat straks in NL?



Ovenschotels vond ik ook zo’n redding in periodes dat het druk was. Die maakte ik alvast begin van de middag als het spul tegelijkertijd op bed lag. Aan het eind van de middag is iedereen moe en jengelig, hup ovenschotel in de oven en ik ging nog even naar buiten met het hele spul. Oudste even in de speeltuin klooien, ik op een bankje hangen met de jongste in de draagdoek. (Ook een tip trouwens, eind van de middag schoof ik Nikkie heel vaak in de draagdoek. Zij was dicht bij me, wat ze graag wilde, en ik kon toch koken etc.)



Kun je de hond tijdens de spitsmomenten aanwennen dat hij even in de garage/schuur/buiten is? Dat scheelt misschien ook al.



Zet rustig een keer datgene wat ze echt lekker vinden, wat vaker op tafel. Dat kan ook al gedoe rondom eten schelen. Soms moet je het jezelf niet al te moeilijk maken.



En je man…het blijven kerels hè? Die zien de aarde nog niet ontploffen, al gebeurt het voor hun ogen :mrgreen: Ik zou heel duidelijk aan hem aangeven wat je van hem op dat moment verwacht. Ik snap er af en toe geen reet van dat hij…ik noem maar even wat…niet ziet dat hij Nikkie even moet helpen met d’r jas aantrekken, maar ondertussen heb ik geleerd dat het zonde van mijn energie en de sfeer is, dat ik daarover ontplof. Adem in, adem uit en dan ‘‘Wil jij Nikkie even helpen met d’r jas aan te doen? En de sjaal en de wanten moeten ook nog aan.’’



Sterkte ermee.

:hug:



Het is soms ook gewoon ontzettend pittig… juist aan het einde van de dag!



Maar idd… warm eten eventueel naar de middag verplaatsen en dan in de avond lekker makkelijk brood. Eventueel kan je dan zelfs de kindjes rustig even eerst laten eten en jij en je man dan als zij op bed liggen rustig, even tijd om met elkaar te praten tijdens die boterham/ klein gemakkelijk warms.



Wat ik regelmatig doe is de jongste (de oudste 2 zitten op school dus dat kan niet meer) lekker in de ochtend of middag in bad of onder de douche. Scheelt er in de avond weer 1 :wink:



Nou scheelt het wel dat ik hier dus een man heb die juist in dat avondritueel heel veel doet. Zeker nu ik zwanger ben. Soms heb ik zelf amper de energie om nog boven te komen, laat staan 3 heren te laten douchen en in bed te krijgen… maar op bed voorlezen kost weinig energie, dus doet man ze onder de douche achter elkaar aan en lees ik eerst de jongste voor en daarna de oudste 2 samen.

Toch mijn moment met de kinderen, zonder dat het me gevoelsmatig energie kost. Levert juist energie op.



En verder idd… zorg dat je ook afentoe tijd voor jezelf hebt.

Al is het maar 10 minuten even met een kopje thee op de bank zonder dat er kindjes om je heen rennen/ vliegen.

Hier slaapt de jongste nog, dus in de middag als het andere spul op school zit kan ik hier heerlijk even de tijd voor nemen (oa even kok op :wink: ) en dat heb ik dan ook echt wel even nodig hoor.

10 minuten per dag even helemaal niks hoeven is soms gewoon al genoeg. Meer is natuurlijk helemaal niet erg :lol: .

@Nien wrote:

hmm tussen de middag eten is geen gek idee!

en de avond nu vaak gevuld met regeldingen, misschien eens kijken of dat anders kan.

ik ben al een poosje door mn reserves heen, het is ook erger geweest maar heb nu even een zwak momentje.


misschien kan je je regeldingen opschrijven en dan samen met je man bijv 2x per week kijken en de taken verdelen. En bijv ook echt 2 avonden per week helemaal vrij plannen en alleen maar doen wat jij leuk vind.

En lekker de natuur in, dat hebben jullie daar volop denk ik. Voor de kinderen bedenk je dan van tevoren wat opdrachten ofzo, dingen die ze moeten zoeken, bijv groene blaadjes (dan zijn ze wel een tijdje zoet :mrgreen: ) of bijv stokjes en dan een emmertje vol ofzo.

Houd goed je reserves in de gaten, ik weet dat het niet makkelijk is, ik zit er zelf ook middenin. En het is ook zo dat dingen, als je reserves al op zijn, nog meer energie kosten. Kijk kritisch naar dingen die belangrijk voor je zijn en probeer ballast overboord te gooien, bijv dingen die je uit gewoonte doet maar eigenlijk niets voor je opleveren behalve stress. Ik denk nu vaak, als ik het voel opkomen weer, een stap terug. Er is niets zo belangrijk als gezondheid, jezelf en je gezin. Wasgoed en opruimen…dat komt vanzelf weer, geen eerste prioriteit. zet m op :thumbup:

hier 4 kids, geen hond maar wel een dito achtig mannelijk exemplaar als partner :mrgreen: Dat wist je al :wink:



na 20.00 uur doe ik niks meer, al is de wereld om me heen een chaos. Dan ga ik op de bank met thee en als iemand dan nog komt, druk ik die persoon de stofzuiger wel in handen als er commentaar zou komen.



Eten wat de pot schaft, we maken een menu en houden idd rekening met de kinderen, dus we eten minimaal 3x per week iets wat ze zeker lusten.



Eten voorbereiden doe ik s’ middags als Mies op bed ligt, Suus ook slaapt en de kids op school zijn. Woensdag en vrijdag eten we vaak makkelijk of iets waarbij Niek kan helpen want die vind dat leuk.



Verder ben ik zo kort en bondig mogelijk. Als ik geen nee wil horen, dan vraag ik niks, dan zeg ik wat.

Als ik waarschuw, dan is het echt maar 2x en de 3e ronde gaan ze even naar hun kamer.

Niet vanuit het idee " je hebt straf" maar wel met het idee " ik voel dat ik boos word, ga maar even naar je kamer, rustig worden, dan word mama ook weer rustig" Had niet gedacht dat het zo werkt (was namelijk advies van GGZ) maar werkt wel.

Kinderen hebben dan het gevoel dat ze iets doen om mij te helpen me weer goed te voelen ipv straf te krijgen.



Manlief is net zo als jou vent, die kan bijvoorbeeld rustig helemaal alleen voor zichzelf een toetje inschenken en gaan happen en er dan vanuit gaan dat ik de 3 kinderen wel van vla en yoghurt voorzie terwijl de jongens naast hem zitten… :roll: Eerst irriteerde ik me daaraan en was het…" jemig, ze zitten notabene naast je, je bent niet alleen" enz enz.

Tegenwoordig meer zoals Chrissy… " Papa zal jullie toetje wel even inschenken, hier zijn de bakjes, vertel hem maar wat je wil"

Dan kijkt hij verbaasd op, fronst een keer en doet het vervolgens gewoon.



Voor het bedritueel hebben we een schema van om de beurt. De ene dag doe ik Niek, en Ruud doet dan Mies en Peet. De andere dag andersom.

Dat houden we ook bij met foto’s van de kinderen op het " what to do" bord in de badkamer. Daar staat met picto’s tandenpoetsen, pyama aan enz op en dus ook wie wat doet.

Als Ruud er een keer niet is, of ik niet. Dan weten we dat doorgaans ook wel bijtijds en dan doet de overblijvende ouder alle kinderen.



Wij bepalen als ouders en de dingen gaan zoals ze gaan. Daarin hebben de kinderen niets te vertellen. Niets te vertellen omtrent wie van ons 2 hen naar bed brengt (staat op t bord), of over wat we gaan eten (staat op t menu) En we laten ons daarin ook niet door driftbuien of " wil ik niet" vermurwen.



Er blijft voor hen zat zeggenschap over (welk verhaal, welke kleren leggen we klaar voor morgen enz) maar wel binnen strakke kaders.



En wat Marije doet, doe ik ook. Mies en Suus hebben ook vanmiddag om 13.00 uur in bad gezeten omdat ze beide jengelig waren.

Dikke lol, het helpt mij om even door de negatieve spiraal te breken waar je als ouder zo inzit en het scheelt idd weer 2 kinderen vanavond. :thumbup:

Ik lees eigenlijk al heel veel tips waar wij ook veel gebruik van maken.

Verder zou ik nog zeggen neem af en toe echt tijd voor jezelf, tien min op de bank met een kop thee moet echt dagelijks kunnen en ik ga er minimaal een keer per week alleen op uit (meestal gewoon iets leuks doen met vriendinnen). Echt even een paar uur weg van huis.



En wat mij nog heel erg hielp is loslaten dat alles perfect moet… Ik wilde ze geen tv laten kijken dus zat ik elke middag om 16/17u voor te lezen en zorgde ik dat ik daarvoor gekookt had… Dat soort dingen. Door een burnout flink op de feiten gewezen ben ik dat ook los gaan laten. Ze gaan echt niet dood van wat kruimels/kattenharen op de vloer als je een dag niet stofzuigt. En ook niet van een uurtje tv kijken (en jeeee wat een rust!) of een niet zo gezonde kant en klaar/afhaalmaaltijd op een slechte dag.



Inmiddels lukt het heel goed om er juist iets gezelligs van te maken op zo’n baaldag. Dan zeg ik ook heel theatraal dat ik moe ben, nergens zin in heb… en dan weten ze hoever het is :wink: Helpen ze even met de grootste puinzooi wegruimen, staan ze 's middags onder de douche (en ook dat hoeft ook echt niet iedere dag, kan je best eens overslaan, beter voor de huid ook nog) om daarna gezellig onder dekentjes op de bank te kruipen terwijl de pizza’s in de oven staan :smiley:

dank jullie! :inlove: erg lief jullie reacties!

er zitten hele goede tips tussen inderdaad…



dat schoonmaken en in bad doen, gebeurt hier 3 keer per week gemiddeld, maar het is een goed idee om er systeem in aan te brengen. Ook het verdelen van de taken en dat duidelijker naar iedereen toe melden zonder discussie kan bij ons een stuk strakker.

ook een weekschema qua eten, wat een idee!



pas als we in Nl zijn, kan ik af en toe weg omdat we daar wel familie/vrienden hebben die kunnen oppassen, hier in Noorwegen is dat erg moeilijk. maar ik ga me ook weer hard maken om elke donderdag naar yoga te gaan. dat is er de laatste 2 weken bijin geschoten ivm Mark zijn werk.



ik ga eens even een aantal dingen op papier zetten en kijken of ik een scheme kan opstellen voor het naar bed brengen.



wat me overigens opvalt is dat het veel beter gaat als ik alleen ben, dan werken de kinderen beter mee, en heb ik niet de neiging om een aantal dingen op mark af te schuiven, en dan ben ik 's avonds moe, maar gaat het wel beter.



ik had vandaag ook echt een kl*tedag… de hele dag regen, nog moe van het weekend, en wegwerkers voor t huis.



maar nu liggen de twee oudsten in bed, de jongste in zijn wipper naast me en mijn mannetje zet thee. vanavond vrieg naar bed en dan hopen dat het morgen weer beter gaat.

liefs en bedankt! Niene

Meid jemoet jezelf vooral niet schuldig voelen.

Niemand is perfect en iedereen word het wel een teveel.

Ik herken het heel goed en mijn Gespecialiseerde thuis begleidster blijft erop hameren dat ik ook maar een mens ben en dat het normaal is.

het feit dat je weet dat dit gebeurd en er iets aan wil veranderen laat al zien dat je een goede moeder bent.



sommige mensen kunnen wat meer hebben dan anderen.

Je zou pas een slecht mens en moeder zijn als je dit normaal zou vinden en maar zou blijven doorgaan zonder erbij na te denken.



je moet weten dat je alleen maar meer gestresst raakt door jezelf schuldig te gaan voelen.

je stelt te hoge eisen waar je niet aan kan voldoen.

doordat je dus voor jou idee steeds faalt word je gevoel over hezelf alleen maar slechter.

accepteren dat je nog herstellende bent en het juist heel goed doet ondanks dat je nog niet helemaal beter bent.

Eet je veel vis? ik niet en gebruik nu visolie capsules op advies (naast antidepressivum) en het helpt volgens mij wel.

Gaat je oudste al naar school?

Inderdaad de kindjes soms in de middag al in bad doen doe ik ook regelmatig en daarna lekker een filmpje kijken ofzo. Of als de jongste slaapt en er dan zelf bij gaan zitten!

Of samen douchen ook heel ontspannend.

Af en toe een tijdschrift lezen (denk dat een boek moeilijk gaat? tenminste dat heb ik…).

Ik ben nu zelf herstellende van een PND en dat gaat met ups en downs het scheelt al veel om te weten dat er meer mensen zijn die het af en toe even niet zien zitten. Tenminste ik vindt dat wel!

Ook kreeg ik als tip om me meer met leuke dingen bezig te houden, bijvoorbeeld op http://www.happinez.nl staan leuke/ lieve filmpjes. Het schijnt zo te zijn dat als je veel denkt aan vermoeidheid of ik zie het niet zitten enzo…dan heb je er langer en meer last van. Dus je hoofd vullen met leuke dingen. Kijk naar kleine leuke dingen van je kinderen en vraag niet teveel van jezelf.

Tsja…ik weet…makkelijk geschreven…maar heel veel sterkte iig!

bedankt!

ik weet eigenlijk ook wel dat ik mezelf niet teveel eisen moet voorleggen. maar het is zo zielig voor de kinderen als ik zo op ze loop te fitten.

dit ook omdat manlief moeite heeft met spanningen en sociale contacten. daardoor barst hij wel eens uit naar de kinderen zonder waarschuwing en als ik dan ook nog chagrijnig aan het fitten ben, is het zo sneu voor ze…



De oudste heeft net als papa trekjes van asperger en alle kinderen hebben na hun geboorte diagnose KISS en huilbaby gehad, dus het is ook gewoon re te zwaar…



maar ik weet ook dat mijn kinderen een stevige en veilige en liefdevolle basis hebben en dat dat wel het belangrijkste is… Ik heb Stijn en Sofie echt urenlang rondgedragen en ook Frank heeft veel warme en liefde gehad… ze hebben al het goed is wel een reserve… maar het is sneu om ze in onduidelijke en drukke tijden zo extra onder druk te zetten met verwijten en uitbarstingen…

Er af en teo bij stil staan dat het gewoon drukke tropenjaren zijn helpt denk ik al. DAt je er over nadenkt hoe het geod kan gaan zodat allees positief kan verlopen. Hier ook 4 kids en het loopt niet altijd op rolletjes, het loopt zoals het loopt maar het loopt wel 8)



Veel van bovenstaande dingen doen wij ook. Kijk waar het knelt en hoe zou je dat makkelijker kunnen laten verlopen? Soms weet je het gewoon ff niet maar als je er even mee rond loopt komt er vanzelf wel wat boven.

Hier twee kinderen, maar al 14 maanden minimaal 2x per nacht wakker (en soms wel 5x) dus mijn lontje werd ook steeds korter.

Wat hier werkt:



Samen met je kind douchen. Dat maakt het een ontspannen moment voor allebei. Wij gaan met z’n tweetjes in de douchbak zitten met de douche in ons hand. Heerlijk! (en het hoeft echt niet elke dag: onze oudste doucht 2x per week thuis en 1x op zwemles en onze jongste doucht zelfs maar 1x per week).



Vooruit koken. Of 's middags op een rustig moment, of voor meerdere dagen en dan in de koelkast of invriezen. Daarnaast veel simpele maaltijden (zoals pasta met saus uit een potje).



Niet strijken. Behalve die paar dingen die echt nodig zijn.



Steeds bedenken wat belangrijk is. Ik heb veel gehad aan een quote die ik eens las. Het kwam neer op het volgende: als je kinderen terugkijken op hun jeugd, wil je dan dat ze zich herinneren dat het huis er altijd uit zag om door een ringetje te halen? Of bijvoorbeeld dat ze het altijd zo gezellig vonden? Onze oudste zei laatst toen ik voor de 2e keer die dag de stofzuiger pakte: “Mam, je moet niet zo vaak stofzuigen, dan is het net of hier niemand woont”…



Regelmatig even rust nemen. Al is het maar 5 minuutjes met een tijdschrift en een kop thee. Ik ben hier heel slecht in. Ik kan de hele dag wel opruimen.



Naar buiten. Op de dag dat mijn oudste op school zit en ik thuis ben met de jongste, gaan we lekker een stuk wandelen (draagdoek of buggy) of fietsen. Ik heb m’n handen dan vrij en hoef niet steeds op te letten. Zelfs naar de supermarkt is dan even een ontspannen moment.



Wij hebben een afspraak met de buren dat onze oudste twee dagen mee kan lopen naar school. Vorig jaar vingen we hun oudste een middag in de week op uit school (en hadden dan meteen geen kind meer aan onze oudste :wink:). Verder gaat onze oudste met een vriendinnetje mee naar zwemles en halen wij haar dan weer op bij het zwembad. In vakantieperiodes wisselen we ook regelmatig kinderen uit.

En omdat ik zo waanzinnig moe was, is mijn moeder er nu wat vaker en kan ik soms even een uurtje of 2 uurtjes weg. Heerlijk om even nergens verantwoordelijk voor te zijn. Ik kan je niet vertellen hoe ik daar van bij tank.



O, en nog een laatste: zelf het initiatief nemen. Ik merk dat ik soms het heel moeilijk als onze oudste steeds vanalles van me wil: samen een spelletje doen, etc. Als ik zelf het voortouw neem (zullen we een spelletje doen?) voel ik me niet zo beklemd en gaat zij daarna weer lekker even zelf spelen.



Succes!

Hier een jongen van bijna 3,5 jaar en 2 jongens van net 2 jaar, dus ook midden in de tropenjaren…



Mijn man heeft in juli 2008 iets meegemaakt waardoor hij PTSS heeft ontwikkeld. Ongeveer een jaar geleden kwam hij in de ziektewet en sindsdien heb ik even weinig hulp/bijstand qua huishouden en kids gehad. Nu zat ik zelf ook niet lekker in mijn vel (o.a. door vitamine B12 tekort) en de tweeling slaapt na 2 jaar nog steeds niet door (elke nacht zeker 2 a 3 keer eruit) en ze hebben veel kno-klachten, waardoor ik eigenlijk ook wel een beetje tegen burn-out/overspannenheid aan zit. Vooral moeheid en prikkelbaarheid, maar ik merk ook dit 3 weken na mijn vitamine B12 prik (nog) slechter gaan worden dus dit zal er ook wel mee te maken hebben.



Toen ik zwanger was van de tweeling heb ik een huishoudelijke hulp genomen, zij komt elke week 2 of 3 uur en gaat dan op de bovenetages aan de slag: eerst stofzuigen en dan de strijk wegwerken en dan wc/wastafel schoonmaken. Dit is voor mij gewoon moeilijk bij te houden met 3 jonge kinderen, dus ik vind het zo wel ideaal.



Luc en Stan slapen nog voor ongeveer 1,5 uur na de lunch en dan ga ik eerst beneden stofzuigen (er liggen dan inmiddels genoeg koekkruimels en broodkruimels) en afstoffen en daarna even een half uur ontspannen met een kopje thee en een krantje of tijdschrift. (Om 13.50 komt Diego altijd, dus Pete hoeft dan even niet vermaakt te worden :wink:)

Als het droog weer is dan ga ik na hun middagdutje altijd naar buiten. Of naar de supermarkt of winkelen of naar mijn schoonouders of naar de geitjes of gewoon even wandelen. Juist aan het eind van de middag moeten ze gewoon beziggehouden worden en als we dan thuisblijven dan komen er zeker botsingen tussen de kids.



Uiterlijk 19.30 gaan we naar boven om de kids naar bed te brengen (als ze in bad gaan dan al om 19.00) zodat we om 20.00 weer beneden kunnen zijn. Mijn man ruimt dan de tafel af en gooit etensresten weg terwijl ik speelgoed aan het opruimen, zodat ik daarna de afwasmachine kan inladen. Vanaf 20.30 doe ik helemaal niks meer, alleen tv kijken (ik kijk een aantal series die om 20.30 beginnen) of computeren of lezen.



Op donderdag en vrijdag ben ik om 17.15 thuis vanuit werk en moeten de kids pas 18.30 opgehaald zijn, dus vaak gaan we pas rond 18.00/18.15 lopen, zodat ik nog een krap uur heb om wat huishouden te doen zonder kids in de buurt. En de overige dingen doe ik als mijn man ook thuis is en hij de kids in de gaten kan houden.



Ongeveer 1 of 2 keer per maand halen mijn schoonouders de kids op dinsdag om 14.00 op, zodat ik na mijn werk (ik werk tot 13.00 uur) in alle rust kan lunchen en daarna de grotere huishoudelijke klussen of opruimacties kan doen.



Ik ergerde me er altijd aan als mijn man een aantal klussen/taken liet liggen die ik genoemd had, maar hij heeft (door PTSS?) gewoon moeite om alles te onthouden. Vandaar dat ik nu een briefje maak als ik werken ben om een overzicht te geven. Of gewoon maar 1 ding vraag en pas iets anders hij daarmee klaar is. Dit geeft zo minder frustraties in huis.



Het is belangrijk om elke dag ook even een moment voor jezelf te nemen, voor mij is dat het half uurtje na de lunch (even bijladen halverwege de dag) en 's avonds na 20.30 uur. Ik moet dan ook minimaal een half uur zitten (zonder iets te doen/regelen) anders ben ik nog te gespannen (chaos/drukte in mijn hoofd) om te gaan slapen.



Ik zou even op een rijtje zetten waar je tegenaan loopt om dan te bekijken of je man hiermee kan helpen of dat je iets anders moet bedenken.



Groetjes Saskia