Ben echt een beetje ten einde raad

Hoi hoi,



Tim is nu ruim drie jaar en de sfeer hier in huis wordt er niet leuker op :frowning: .



Hij doet alles waarvan hij donders goed weet dat het niet mag, luistert niet, doet gemeen tegen zijn kleine broertje en ga zo maar even door.

Ik blijf waarschuwen en straffen, maar hij lacht er om en het lijkt wel of het hem niks doet. Ik krijg het idee dat ik het allemaal niet goed doe :cry: en dat ik eindig in zo’n programma op tv (Schatjes of iets dergelijks).



Vanochtend is hij heel stilletjes alleen naar beneden geslopen. Heeft een stoel bij de kast getrokken, is er op gaan staan en heeft het vissenvoer gepakt. Vervolgens heeft hij dat potje bijna leeggekieperd in het aquarium. Daar is hij toen van geschrokken en heeft het visnetje gepakt en is gaan vissen :roll: . Al mijn vissen van slag en het zal me verbazen als ze het allemaal overleven.



Maar hij was altijd zo lief en gehoorzaam en van het ene op het andere moment ging het mis. Hij is totaal de Tim niet meer die we kennen.



Moet ik me zorgen maken of hoort dit er ‘gewoon’ bij? Wat doe ik fout?



Groetjes,

Judith

hoi meid



Hij is je wel aan het uitproberen meid dat wel… MIjn kinderen haddenhet ook en Nu geeft ik de oudste 4 jaar Visolie en dat werkt… hij is rustiger geworden.



En wat wij doen met niet luisteren zeg maar… Als hij luisterd krijgt hij een krul op zijnlijstje en als hij nuiet luisterd een kruis… Heeft hij per dag 1 kruis dan pakik speel goed af van hem wat hem dierbaar is… Luisterd hij de hele dag dan beloon ik hem met iets lekers… En ik moet zeggen hij ziet de lijst hangen en de eerste paar dagen was het prut en nu al truim een week super…



Succes ermee en als je er echt niet uitkomt kanje gewon gratid naar het opvoedburo. Het Cb weet een telefoonnummer. Vaak met 2 of 3 keer is het allemaal netjes.



Celes

Is ook het eerste wat ik dacht… als er geen duidelijke (traumatische) ervaring als oorzaak aan te wijzen is die dit tijdelijk veroorzaakt heeft, zou je via het cb misschien eens een intake aan kunnen gaan bij zo’n speciaal bureau. Zij weten daar de adressen wel van. Als dit probleem verder gaat dan de normale peuterstreken, of je echt zo wanhopig voelt, dan is dat een prima middel om eens te gaan kijken wat er mogelijk is. Sterkte.

Judith, herkenbaar!!! Nerine was ook altijd zo lief, luisterde goed, beleefd etc…en ineens was dat allemaal over. Het werd een draakje met een flinke eigen wil, grote mond, kont tegen de krib…nou ja, je weet wel wat ik bedoel.



Het is écht een fase, meid, écht…alleen duurt het zo allememachies lang! Je wordt er soms moedeloos van… :wall: Ik heb ook de gouden tip niet. Ben nog steeds consequent, redelijk streng en als ze zich gedraagt mag ze dingen doen die ze erg graag wil. Bijv. achter de pc of opblijven.



Vrees dat we door de zure appel heen moeten bijten…ooit gaat het over en zo niet, dan wordt ze vriendelijk verzocht om haar liefde er mee lastig te gaan vallen…dan zit mijn tijd er op. :lol:

Renzo is een redelijke engel :angel: maar ook hij heeft een fase gehad dat hij echt :twisted: :shock: :o was…dat we zeiden tegen elkaar :eh: waar is onze Renzo nou? :think:



Hier was een stoeltje in de hoek de oplossing.

Ik waarschuwde 1x,2x en de 3e x pakte ik hem op en zette hem op de stoel in de hoek…even een paar minuten dan praten en knuffelen en opnieuw beginnen…

Klinkt simpel…is het niet :shifty:

eerst moet je reteconsequent blijven met de waarschuwingen én het erop zetten…dan moet je zorgen dat hij op die stoel blijft zitten…ik zette hem steeds terug met nee blijven zitten ik kom zo praten…

Toen had hij door dat hij beter kon blijven zitten omdat ik dan eerder het goed kwam maken met hem…

En op het end na best veel ongzellige dagen :thumbdown: werkte het…ik hoefde alleen nog maar te zeggen;moet ik je op het stoeltje zetten en telde tot 3…

Hij begon toen echt weer beter te luisteren…

Pfff ja…peuterpuberteit :thumbdown:



En ik deed trouwens nooit iets met belonen,stickers,snoep of kadootjes…

Wel als hij lief is zeg ik het tegen hem…pak ik hem om te knuffelen,zeg ik hoe blij ik met hem ben…

Als hij ‘‘straf’’ heeft/had praten we daarna erover en maken we het goed…zeg ik dat ik het niet leuk vind wat hij DOET maar dat ik wel van HEM hou :inlove:

Positieve aandacht…daar doen ze veel voor…want vaak draait het allemaal om een manier van aandacht vragen!

Hoi,



Volgens mij hoort het er helaas gewoon bij. Lees maar eens verder bij de peuter en kleutervragen en dan zul je zien dat er heel veel peuters en kleuters zo reageren.



Zo dus ook mijn Sam (3 1/2).

Hij was ook altijd heel lief, tot een jaar geleden ongeveer.



Die streken ken ik ook…vanochtend kwam ik in de badkamer van de kinderen, daar heb ik alle shampoo, tandpasta etc. al weggezet, maar blijkbaar stond er ergens nog een potje Sudocreme. Sam had met een tandenborstel en de sudocreme zijn nieuwe schoenen ‘gepoetst’ en gelijk ook maar de hele badkamer ermee ‘geverfd’…zucht…



sterkte en ik lees mee voor wat de tips betreft



groetjes Shams

het hoort er wel bij, maar helaas heeft het ene kind het wat sterker als het andere kind.

ik weet helemaal hoe je je voelt, het is vresselijk frustrerend en je voelt je zo vresselijk omdat je denkt dat het alleen maar aan jezelf ligt.

nu ligt de opvoeding wel bij jezelf, maar als zo`n kindje je energie opvreet dan is het niet altijd makkelijk om consuquent te blijven en ook nog eens te blijven herhalen, dat het niet mag.

je kan altijd advies vragen aan het cb, blijf er niet mee zitten want je bent echt niet de enigste en je helpt je zelf en je kind ermee.

:hug: :hug:

Kan je je trouwens nog herinneren dat wij met Nerine bij een orthopedagoog geweest zijn? Nou, dat was dus precies daarom…volgens die dame was het gedrag wat ze vertoonde helemaal normaal voor haar leeftijd. Je hebt er alleen gradaties in en Nerine was een uiterste…als je van 1 tot 10 kijkt was Nerine toch zeker wel een dikke 9. Maar bij haar is het inmiddels wel wat minder. Zijn natuurlijk nog wel uitschieters bij, maar uiteindelijk luistert ze wel. :thumbup:

Probeer voor jezelf uit de negatieve spiraal te kruipen… Kinderen merken dat je niet stabiel bent en daar maken ze misbruik van…



Als mijn jongste, die overal voorbeeldig slaapt behalve thuis, weer eens een x-aantal nachten heeft gespookt, dan ben ik ook niet meer de gezelligste en dan is de sfeer :thumbdown: . Ik probeer mezelf te herpakken en na een paar keer diep ademhalen (en heeeeeel veeeeel koffie) er weer voor te gaan.



Echt positieve aandacht werkt… Maar die kan je alleen maar geven als je weer positieve dingen kan zien van je kind… (uit die negatieve spiraal kruipen…)



En vergeet ook niet dat ze toe kunnen zijn aan school. Ow, wat waren de laatste maanden voordat Bart eindelijk naar school mocht zwaar… Ik merkte echt aan hem dat hij thuis wel klaar was met zijn speelgoed en het ritme…Hij was echt toe aan wat meer toe doen hebben op de dag: school dus! Ik had toen weer mijn Bart terug, die gezellig thuis kon spelen!



Sterkte met de strijd… :thumbup:

Heel herkenbaar. En wat ik hierboven al las, ieder kind gaat zo’n fase door, alleen de een wat heftiger dan de ander.

T moet ondertussen een geruststelling zijn dat het normaal peuter/kleuter gedrag is, maar dat neemt je frustratie natuurlijk niet weg.

Want het is slopend, en het maakt je dag er niet leuk op.

Tigo was ook zo heftig. Van jongd af aan al zo’n eigenwijs mannetje dus het zat er ook wel in dat hij ook zo een moeilijk geval zou worden.

Tis inderdaad de kunst om zelf zo kalm mogelijk te blijven, maar ook voet bij stuk te houden als het om luisteren en dicipline gaat. En dat is een moelijke combinatie. Is veel makkelijker gezegd dan gedaan…

Op een gegeven moment waren al mijn dagen zo’n strijd, geruizie, en gestraf dat ik heb besloten sommige dingen maar eens door de vingers te zien. Want ik was de hele godganse dag maar bezig met die strijd en dan wordt het van kwaad tot erger.

Dus bij sommige dingen dacht ik op een gegeven moment, laat maar, en bij “ernstige” dingen volgde er wel een correctie/sanctie…

Het zal vast niet pedagogisch verantwoord zijn, maar het zorgde er wel voor dat de sfeer in huis er wat beter van werd. En ik wat minder sjaggereinig en gefrustreerd door het huis liep. En dat heeft weer het gevolg dat je kindje wat rustiger wordt…

En langzaam aan ging het steeds wat beter…

(dat was mijn manier om uit die negatieve spiraal te klimmen)



Tis moeilijk hoor als je er middenin zit, maar echt, het gaat voorbij!!!

zulke streken zijn hier gelukkig nog niet. als hij af en toe eens ondeugend is, dan gai k juist ook wel eens hem oppakken en knuffelen en beetje stoeien en hem aan het lachen maken, dan is de bui ineens anders.

verder als hij stout is, dan moet hij op het (straf)matje zitten bij de achterdeur. ik vertel hem waarom hij daar moet zitten, ook als hij er weer af gaat en dan kusje en knuffel en zeg ik ook dat ik wel van hem hou. het matje is geen probleem, als ik gewoon heel rustig zeg…dit vind mama niet zo leuk, ga maar even op het matje zitten ,dan loopt hij er zelf al naartoe :lol: op een of andere manier lijkt het ook dat hij het zelf nodig heeft om even tot rust te komen.

Hier werkt het strafstoeltje prima. Bij ons gaat straffen gepaard met een strakke structuur: na de 3e waarschuwing gaat ie op het stoeltje, en elke keer als ie er van af komt gewoon er weer op zetten. Ik bepaal wanneer hij er af mag, dan vraag ik hem wat hij verkeerd heeft gedaan. Hij moet dan ook zijn excuses aanbieden en dan krijgt ie naast een compliment dat hij sorry heeft gezegd een dikke knuffel en een zoen. Dan is het ook over, we gaan dan ook geen oude koeien uit de sloot halen. Is hij echt helemaal over de pis, dan gaat ie op de gang afkoelen en dan precies hetzelfde als hierboven als hij rustiger is.



Herhaling van je eigen structuur is het beste, dan wennen ze aan het feit dat er geen onderhandeling mogelijk is en dat je op je strepen blijft staan. En inderdaad, positieve aandacht werkt het beste.

Heeeeeeeel herkenbaar, ware het niet dat Sas niet ongehoorzaam, maar heeeel erg jankerig en onzeker is… Alles is al gezegd dus geef ik je alleen maar een dikke knuffel en zeg ik: Houd vol, het komt weer goed! :hug: :hug: :hug: :hug: :hug:

Dank jullie wel allemaal voor de lieve woorden :-* .



Het geeft me goede hoop dat jullie het herkennen en dat het er dus blijkbaar bij hoort. We houden moed :thumbup:



:-*